İsviçre, Avusturya, ABD ve Kenya ortaklığında yürütülen uluslararası araştırma, Kenya’daki belirli incir türlerinin atmosferdeki karbondioksiti oksalat-karbonat döngüsü yoluyla toprak altında kireç taşına çevirdiğini ortaya koydu. Prag’daki Goldschmidt Jeokimya Konferansı’nda sunulan bulgular, karbonun yüz binlerce yıl jeolojik formda depolanmasını mümkün kılan doğal bir mekanizmayı ortaya çıkardı.
Ağaçlandırma faaliyetlerinde organik karbonun biyokütlenin çürümesiyle atmosfere geri salınması temel bir sınır oluştururken, incelenen biyokimyasal süreç kalıcı bir depolama sağlıyor. Fotosentez sırasında kalsiyum oksalat kristallerine dönüştürülen atmosferik karbon, toprağa düşen bitki parçalarının mikroorganizmalar tarafından işlenmesiyle kalsiyum karbonat mineraline dönüşerek yüz binlerce yıl kilitli kalıyor.
Araştırma sonuçlarını değerlendiren Zürih Üniversitesi’nden Dr. Mike Rowley şu değerlendirmede bulundu:
tarımsal ormancılık projelerinde bundan böyle hem organik hem de inorganik karbon depolayabilen türlerin seçilmesinin iklim mücadelesinde stratejik bir zorunluluk olduğunu vurguladı.
Afrika florasındaki diğer mineralleştirici türler
Benzer jeobiyolojik mekanizma Batı ve Orta Afrika’nın tropikal orman kuşağında yetişen ve ‘Afrika Meşesi’ olarak bilinen dev Iroko ağacında da görülüyor. Kök etrafında yüksek miktarda kireç taşı biriktiren bu ağaçlar, asidik toprakların kimyasal dengesini düzenlemenin yanı sıra tonlarca karbonu katı mineral halinde sabitliyor.
Bilimsel olarak belgelenen bu jeobiyolojik döngü, dini metinlerdeki atıflarla da kesişiyor. Kur’an-ı Kerim’in Tin Suresi’nde yer alan ifade bu bitkiye dikkat çekiyor:
“Yemin olsun incire ve zeytine…” (Tin Suresi, 1. Ayet)
Yorumlar kapalı.